Ostatni post, czyli pożegnanie z blogiem, tym blogiem. Zapraszam na nowego bloga :)

Marcin Kowalczyk — Sun, 03 May 2009 06:52:02 +0000

Coś się kończy, coś nowego zaczyna i tak w kółko. To samo stało się z moim blogiem. Po 4 miesiącach czas się z Nim pożegnać. Był i nadal jest on moją wielką radością dumą, bo chciałem go mieć, a nie bardzo wiedziałem jak zrobić. Ale udało się. Po pewnym czasie okazało się jednak, że nieświadomie zrobiłem go nie do końca tak jak chciałem i dlatego powstał nowy blog, już taki jaki chcę.

Oto on: www.marcinkowalczyk.com/blog

SERDECZNIE WSZYSTKICH ZAPRASZAM !!!

Posted in Bez kategorii

Mały kanapowiec.

Marcin Kowalczyk — Sat, 21 Mar 2009 22:26:14 +0000

Ostatnio Tacie zebrało się trochę, za moje zdjęcia jak chciałem zajrzeć do obiektywu, a obiektyw trochę mi głowę za to powykrzywiał To dzisiaj Tata zrehabiltował się trochę. A było to tak. Rano, tak koło 11, Mama pojechała sobie na zakupy, a faceci, czyli Bartuś i Tata zostali sami w domu. I co mogli robić? no co?… Oczywiście oglądali razem skoki narciarskie A że na skoczni trochę wiało i co chwila przerywali skoki, to trzeba było jakoś zagospodarować ten czas. Ja tam już wiedziałem jak Tata zagospodaruje go, kiedy zobaczył w kącie pokoju aparat Siedzieć samemu jeszcze nie umiem ,no to Tata położył mnie na brzuszku na kanapie i się zaczęło… A oto efekt:

Posted in Bartuś

W końcu na zupełnym luzie i bezstresowo, czyli… ostatni epizod ze ślubu Moniki i Grzegorza – plener.

Marcin Kowalczyk — Sat, 14 Mar 2009 21:23:38 +0000

Kiedy Młodzi już trochę ochłonęli z karuzeli w dniu ślubu nadszedł czas na zdjęcia plenerowe. Trochę czasu czekaliśmy na piękną pogodę no i w końcu doczekaliśmy się . Tak więc wybraliśmy się wspólnie do Podzamcza Piekoszowskiego, gdzie znajdują się ruiny pałacu z 17 wieku. Dawno tak się nie śmiałem podczas zdjęć Przez cały czas żartowali, byli niezwykle radośni i szczęśliwi, tak że fotografowanie ich było olbrzymią przyjemnością A oto, co z tego wyszło.

A na koniec taki mały bonusik ze mną. Po prostu nauka latania

I to już niestety koniec. Bardzo się cieszę, że mogłem poznać Monikę i Grzegorza i towarzyszyć im w najważniejszych chwilach w dniu ślubu, a także później podczas zdjęć plenerowych. Fotografowanie ich to nie była tylko praca, ale również wielka radość, bo są naprawdę bardzo, a to bardzo sympatyczną, wesołą, komunikatywną i bardzo w sobie zakochaną parą:)

Posted in fotografia ślubna